Groza pustych klas.

Deadgirl to film o złych marzeniach chłopaków z liceum. Dziewczyna związana w szpitalnej piwnicy jest wystarczająco martwa, żeby zostać rzeczą. Wszystko co wydarza się potem jest konsekwencją tej sytuacji. Czasami dopada mnie strach, że każdy widok Zaka Efrona w TV ryje w moim mózgu nieusuwalny ślad. Pocieszam się, że Deadgirl wyrył swój ślad głębiej.

ps. Istnieje film o prawie tym samym tytule – Dead girl - z roku 2006, również o martwej dziewczynie, również dobry ale trochę inaczej.

Strona oficjalna
IMDB
youtube

Molekuła Ducha

dmt

“The Spirit Molecule” to nowy dokument poruszający zagadnienie DMT – halucynogennej substancji, która występuje nie tylko w setkach roślin (np. ayahuasce), ale także ludzkim mózgu. Motywem przewodnim filmu są badania Ricka Strassmana z lat 1990-1995 odnośnie jej wpływu na ludzką świadomość. Wyniki były zadziwiające i przyniosły ciekawe powiązania z doświadczeniem narodzin i śmierci, uprowadzeniami przez kosmitów, mistycznymi proroctwami znanymi z zachodniej kultury czy wschodnimi koncepcjami oświecenia. Oprócz ochotników biorących udział w eksperymentach naukowca wypowiadają się także eksperci z różnych dziedzin czy takie znane postaci kontrkultury jak Erik Davis, Alex Grey, Daniel Pinchbeck, Stanislav Grof, Douglas Rushkoff i Dennis McKenna.

S Journal / S Magazine

moda i erotyka, razem – co nie dziwi. w oczekiwaniu na nową stronę. pamiętniczek.

Polska Sztuka Ezoteryczna w XXI wieku

Nakładem Okultury ukazał się właśnie album “CHAOSMOS.PL”, prezentujący relacje między sztuką a ezoteryką: 67 kolorowych obrazów i 56 czarno-białych zdjęć, grafik i rysunków ukazujących różne sposoby artystycznego obcowania z magią, hermetyzmem, alchemią, szamanizmem i psychodelią. W gronie 21 artystów oprócz debiutantów znaleźli się m.in. Anna Maria Bauer, Erwin Sówka, Robert Szczerbowski, Andrzej Urbanowicz  i Henryk Waniek – każdy z nich na łamach książki dzieli się refleksjami na temat roli magii i hermetyzmu w procesie tworzenia.

Niewątpliwie dodatkową atrakcją jest dołączona jako bonus płyta kompaktowa, na której znaleźć można utwory takich projektów jak Za Siódmą Górą, HATI, Job Karma, Christblood czy Karpaty Magiczne. Dla pierwszych 111 nabywców wydawca przygotował specjalną cenę promocyjną. Po więcej szczegółów kliknijcie tutaj. Polecamy!.

He told me I’d never succeed until I ‘got rid of that big fat dildo.

W poniedziałek Conan O’Brien przejmuje od Jaya Leno najważniejszy amerykański talk-show, “The Tonight Show”. Z tej okazji w NYT znajdziecie znakomity, długi tekst o tej tranzycji, imponującej karierze rudowłosego komika i planach na przyszłość. Najbliższe wyzwanie to odświeżenie wysłużonej formuły programu (chociaż wersja Leno miała znakomitą oglądalność i regularnie biła w rankingach Lettermana, poziom humoru mógł zadowalać co najwyżej emerytów), to bardziej długofalowe: zmierzenie się z legendą Johnny’ego Carsona. Pierwsze dobre wieści: do nowego show wraz z Conanem przeniesie się Triumph The Insult Comic Dog oraz Masturbating Bear.

Papillon d’amour

Na festiwalu WRO jak zwykle dużo nazwisk, dużo filmów i dużo rzeczy wartych zapamiętania/zapomnienia. Tym razem polecam przeszukać Internet i YouTube w poszukiwaniu filmów Nicolasa Provosta. Próbuje on zrozumieć fenomen kina samego w sobie. Prezentowane wideo jest jednym z najpiękniejszych, jakich widziałam ostatnimi czasy. Oprócz tego warto poszukać innych, m.in. “The Divers” czy “Gravity”.

Breakfast At Sulimays

Gdzieś w samym sercu Ameryki, rozbrzmiewa nowoczesna muzyka, która poddawana jest surowej ocenie. “Breakfast At Sulimays”, show w Scrapple TV, prezentuje trójkę starszych ludzi, którzy słuchają utwórów Commona, Animal Colective czy Portishead. Jednym z nich jest Joe, który potrafi być bardziej wredny w opinii (a przy tym doskonale trafia w najbardziej czułe miejsca) niż nie jeden wyszczekany recenzent na Pitchfork. Polecam.

Huumanismuuuu

Morze atramentu wylano, aby opisać japońskie poczucie humoru, nie będę się więc rozpisywał i po prostu rozkazuję wam to zobaczyć. Końcowa piosenka budzi mnie co rano. A jeśli Mr. Ando was nie śmieszy, to przykro mi, nie możemy się dłużej przyjaźnić.

The Mask Of Mount Fuji

Widziałem już we Wrocławiu japońskich turystów chodzących w chirurgicznych maskach (oczywiście w obawie przed świńską g.), ale niestety żaden nie miał takich wypasionych wzorów, jakie proponuje Yoriko Yoshida.

Nie on

Davida O’Keefe’a możecie kojarzyć z telefysku Genesis. Yes, but no. Tam postacie wykonali Peter Fluck i Roger Law. Mimo tego – O’Keefe jest równie dobry. Nie tylko w kwestii tworzenia karykatur-rzeźb, ale także malarstwa. Może to i karykatury, ale dużo w nich smutku i Prawdy.