Stuff
kormak | nauka, politikon zoon, urban, video
“The Story Of Stuff” to dwudziestominutowy film/animacja Annie Leonard traktująca o mało znanej stronie kultury konsumenckiej, odsłaniający jej ukryte koszta dla ludzi, ekonomii i ekosystemu. Niektórych może zmęczyć dydaktyczny ton autorki, ale nie sposób jej odmówić tego, że chce dobrze – no i opowiada o bardzo ciekawych rzeczach. Film do obejrzenia i ściągnięcia na tej stronie – do tej pory zapoznało się z nim już ponad 10 milionów intertautów.
A tutaj wywiad z autorką w “The Colbert Report”.
W skrócie – by nie zapomnieć
mazgai | excesy, kult, literatura, politikon zoon, walka
Wywiad z Douglasem Couplandem na temat igrzysk – krótki i zabawny w niezrozumieniu. Zaś na JT artykuł o społecznościowym obliczu gangsterski (amerykańskiej, nie japońskiej) – cytat konieczny:
Gang use of Twitter and Facebook still lags behind use of the much-older MySpace, which remains gang members’ online venue of choice. (czy tylko mnie to śmieszy?)
I wart poświęcenia dużej ilości czasu wywiad z McCarthy’m. (Oprah dla wielkich fanów).
Czy Stockhausen służy imperializmowi?
mazgai | dźwięki, ikona, politikon zoon
… let’s face it,modern music (modern classical music as it is called) is not half as good as classical music (which includes baroque classical, classical classical and romantic classical music, etc.).
Trudno odpowiedź na to pytanie, bez przeczytania Stockhausen Serves Imperialism and Other Articles, które pięknie by wyglądało na mojej półce. Czytajmy zatem w wersji elektronicznej. I słuchajmy.
Prawdopodobnie – nie, raczej na pewno utwory stworzone w okresie wielkiej miłości Corneliusa Cardewa do M. i L. nie są najlepsze, jednak nie ignorujmy ich w imię polityki i estetyki. [dla tych, co nie czytają Glissando]
Life Inc.
kormak | bialy humor, ikona, literatura, politikon zoon, video
| The Colbert Report | Mon – Thurs 11:30pm / 10:30c | |||
| Douglas Rushkoff | ||||
|
||||
Nasz ukochany Douglas Rushkoff w czerwcu wydał swoją najnowszą książkę pt. “Life Inc.” i przez ten cały czas zastanawiałem się, czemu jeszcze nie został zaproszony do “The Daily Show” albo “Colbert Report”. No i się doczekałem. Mimo własnych obaw wypadł świetnie, nie dał się przegadać i najważniejsze swoje tezy wypunktował. Teraz tylko trzymać kciuki, żeby jakimś łutem szczęścia ktoś zechciał “Life Inc.” wydać w Polsce. Niestety w tej niszy rozpanoszyła się Naomi Klein i na innych już nie ma miejsca.
I had Hakim Bey when he was… – said Pedobear
mazgai | excesy, ikona, illuminati, kult, lans, literatura, politikon zoon, publikacje
Po latach oczekiwań i zapowiedziach we wcześniejszych wpisach, w końcu Hakim Bey i jego wywrotowe myśli (klasyczne, ale wciąż ważne i silne – z tego się nie wyrasta!) trafiają pod polskie strzechy. Obelisk i inne eseje ukazało się dzięki naszemu viralowo-miligramowemu środowisku. Zatem – niech kupują ci, którzy czytają i ci, którzy nie czytają (i mają nieczyste sumienia, i żyją w poczuciu wstydu).
I aż mnie szara komórka świerzbi, tak bardzo chciałabym zdradzić, co mamy w kolejnych planach wydawniczych (nie mogę, bo konkurencja i ciągła niepewność w gwiazdach, czy aby na pewno są w należytym porządku)…
First of all, how can any single person be in three holes at once? Secondly, what the fuck is he talking about?
kormak | czarny humor, politikon zoon
Matt Taibbi to dziennikarz piszący m.in. dla “Rolling Stone” i “New York Press”, którego często nazywa się spadkobiercą stylu gonzo Huntera S. Thompsona. I nawet jeśli te porównania są na wyrost, to trzeba przyznać, że Taibbi pióro ma znakomite i potrafi się poświęcić dla dobra pisanej historii (np. przez kilka miesięcy uczęszczał incognito na msze w jednym z najbardziej fanatycznych kościołów ewangelickich). Przez swój zjadliwy humor nieraz mu się obrywało, jak np. przy okazji tekstu o śmierci papieża. Jego długoletnim celem krytyki jest Thomas Friedman, uznany dziennikarz, kolumnista i pisarz - niegdyś wielki zwolennik agresywnego kapitalizmu i wojny w Iraku, obecnie piewca ekologii i krytyk administracji Busha. Taibbi w recenzji jego najnowszej książki rozkłada go na łopatki, zaczynając od tego, że ten przeciwnik konsumeryzmu jest mężem spadkobierczyni sieci wielkich centrów handlowych i mieszka w gigantycznej posiadłości “do której ogrzania jedynie wschodniego skrzydła potrzeba osobnejplatformy wiertniczej”.
Faustian Quest
kormak | excesy, illuminati, politikon zoon
David Myatt był od wielu lat jednym z najważniejszych postaci brytyjskiej skrajnej prawicy, pierwszym liderem British National Socialist Movement i ideologiem niesławnego terrorystycznego ugrupowania Combat 18. Jednak w 1998 roku stało się coś dziwnego: przeszedł na islam i przyjął imię Abdul-Aziz ibn Myatt. Nie oznaczało to, że złagodniał. Bo chociaż odrzucił rasizm i nacjonalizm, to jednocześnie wychwala talibów, bin Ladena, dżihad i zabijanie niewiernych.
Cała sprawa ma jednak drugie, tajemne dno. Myatt w młodości spędził wiele lat na studiowaniiu taoizmu, przebywał w buddyjskich i chrześcijańskich klasztorach, zgłębiał sztuki walki. Później zajął zachodnią tradycją magiczną. Według niektórych źródeł jest przywódcą Order Of Nine Angles, satanistycznej organizacji, której “boją się” inni sataniści. Próbował zakładać też w Anglii komunę zajmującą się nazistowskim okultyzmem. Według niektórych jego “nawrócenie” na islam jest tylko trikiem, kolejną z faustowskich ekspedycji jego życia. On sam kiedyś przytoczył cytat: “Kiedy Prorok (salla Allahu ‘alayhi wa sallam) zamierzał wybrać się w podróż, zawsze udawał, że jedzie gdzieś indziej i powiadał: wojna oznacza oszustwo“
Horyzont zdarzeń
mazgai | architektura, fotografia, illuminati, kosmos, obiekty, politikon zoon, sztuka, urban
Nie przekonuje mnie wszystkie projekty, ale w coś w tym jest. Może po prostu skojarzenia z literaturą bardziej, niż odniesienie do rzeczywistości (o ile literatura nie jest rzeczywistością). Pewna potencjalność, która się tam kryje i czeka na rozwój. Zdecydowanie bardziej podoba mi się projekt RICKY niż HOLLYWEED, który mierzi chyba zbytnią oczywistością.
read this skip that
kormak | lans, politikon zoon, publikacje
Nowa strona, która codziennie dostarczy ci 10 najciekawszych historii ze świata. Jej założycielka, była redaktor naczelna magazynów “The New Yorker” i “Vanity Fair” porównuje swoje nowe dziecko do oczytanego, inteligentnego przyjaciela, którego każdy powinien mieć. Na serwis składają się oryginalne teksty (1/3 zawartości) oraz odnośniki do innych źródeł. Wersja beta prezentuje się bardzo zachęcająco. I już trafiła im się bardzo medialna historia: na łamach “TDB” Christopher Buckley, syn ikony amerykańskiego zatwardziałego konserwatyzmu, Williama F. Buckleya, oficjalnie poparł Baracka Obamę w wyborach prezydenckich, przez co stracił pracę w magazynie “The National Review”.
‘Flyhead’ – ‘Viewatomiser’ – ‘Drizzler’
mazgai | architektura, czarny humor, design, gizmo, kult, literatura, nauka, politikon zoon, sztuka, urban
Zimna Wojna była okresem bardzo inspirującym dla szeroko pojętej sztuki. Cudowne filmy z apokaliptycznymi wrogrami, paranoiczne książki, ale też i cała półka pomysłów z architektury. Wiele pomysłów oczywiście nie przetrwało próby czasu (do dziś mam przed oczami genialną reklamę – dom ze schronem, zbudowanym na podstawie badań z Hiroszimy i Nagasaki).
Haus-Rucker-Co – grupa skrzętnie wykorzystała całą atmosferę tamtego okresu. Ich pomysły balansowały na granicy możliwości i niemożliwości, pomysłu i realizacji.
A wszystko to z okazji wystawy Cold War Modern w Londynie.