Jak tworzyc sztuczne swiaty
microprofessor | video
Wydaje mi sie, ze jedyny film jaki nakrecil Romanek moze byc interesujacy. A tymczasem mozna posluchac, jak pan od teledyskow je tworzy.
deer photography
wolfhead | bialy humor, czarny humor, fotografia, fur
Jedziemy wielkim niebieskim samochodem, rozmawiamy o obrzezaniu i innych niełatwych sprawach. Polska rozmywa się w szaroburą plamę za oknem, czasem jest zielono – od lasu. Budzę się i zasypiam. Co jakiś czas krzyczę SARNY!! – coś mnie w nich rozpierdala, duże uszy, nosy i takie jasne ogony. Takie ziemskie alieny. Mój kumpel uśmiecha się głupkowato, a po przyjeździe na miejsce pokazuje mi ten album.
Trochę mnie strzaskało – to jak bym zobaczył swoje własne opus magnum napisane obcą ręką, lepiej napisane…
Całe trashe, efekty czerwonych oczu (jak mnie podkurwia ten termin, jako nazwa generacji, jak już kurwa Newton się tym jarał, a tu objawienie 2008) richardsony i tellery zaatakowały twierdze nationalgeografik. I rozpieprzyły w drobny mak!
Koniec czasu liniowego, nawet człowiek i karabin, to element cyklu.
Panie i Panowie – Peter S
For $ale
kormak | dźwięki, excesy, kult, lans
Josh Freese to perkusista, rozchwytywany muzyk sesyjny, który grał/gra m.in. w/z Nine Inch Nails, Devo, A Perfect Circle, Guns N Roses, Desert Sessions itd. Pod koniec marca ukazuje się jego nowa płyta solowa pt. Since 1972 i z tej okazji postanowił zaszaleć. Oferuje nagrania przez internet, a za dodatkową opłatą kupujący dostanie bardzo ciekawe bonusy. W zależności od ceny datku (a te wahają się od 5$ do 75 tysięcy $) możemy np. pogadać z Joshem przez telefon o czym tylko chcemy, popływać z nim w komorze deprywacji sensorycznej, pograć w minigolfa z wokalistą Toola albo na grzybach pojeździć Lamborghini z perkusistą tej kapeli, dostać list od Stone’a Gossarda z Pearl Jam z opisem 3 jego ulubionych piosenek z płyty Josha. Dla ekstra-szczodrych takie atrakcje, jak wizyta w ultraekskluzywnym prywatnym Klubie 33 w Disneylandzie, podróż do Tijuany limuzyną czy Josh jako perkusista w twojej kapeli przez miesiąc. Może nawet nagrać epkę z piosenkami o twoim życiu albo zrobić ci masaż…
The Story of the Vivian Girls
mazgai | grafika, literatura, malarstwo, sztuka
Prace Henry’ego Dargera pokazywane są w muzeum Art Brut w Lausanne, podobnie jak wiele innych artystów z kręgu odrzuconych. W porównaniu do wielu tam prezentowanych twórców, Darger jest bardzo rozpoznawalny, ale nie znaczy to, że inni nie zasługują na większą uwagę. Strona muzeum po francusku, ale warto przemęczyć się by dotrzeć do obrazków.
work it, make it, do it
Chociaż przez chwilę poczuj się jak członek Daft Punk.
Elevator Music R.I.P.
kormak | dźwięki, ikona, illuminati
MUZAK – owiany złą sławą koncern, produkujący “muzykę publicznego użytku” (roztapiające mózgi melodyjki z wind, supermarketów i linii telefonicznych), ogłosił bankructwo. Chociaż jedna dobra wiadomość, jaka wyszła z wszechobecnego Kryzysu. A wydawało się, że Muzak będzie trwać wiecznie, że jest częścią iluminackiego spisku, Niewidzialnego Imperium.
[']
Wpisujcie miasta!
f2
non | literatura
When I Grow Up from Fever Ray on Vimeo.
Everything went wrong, but I survived.
microprofessor | excesy, fotografia
Krotki wywiad.
Love, Laughter & Truth
kormak | czarny humor, ikona, podcast, video
26 lutego minęła 15 rocznica śmierci komika Billa Hicksa. Z tej okazji odbyło się na świecie kilka imprez ku jego pamięci, gdzie m.in. miał premierę trailer do nadchodzącego filmu dokumentalnego o życiu Hicksa pt. American: The Movie. Jako niespodziewany prezent, jego przyjaciel i biograf Kevin Booth udostępnił niedawno odkryte nagranie występu Billa, który miał miejsce kilka dni po niesławnym już usunięciu jego monologu z talk show Davida Lettermana w 1993 r. Nie tak dawno Letterman przeprosił publicznie za ten incydent, który prześladował go przez lata (nadal ci nie wybaczyłem, skurwysynu), zaprosił do programu matkę Hicksa i wyemitował wycięty monolog. Obejrzeć to możecie klikając tutaj.
Pod tym linkiem znajdziecie odnaleziony występ, który warto sobie ściągnąć, m.in. właśnie dlatego, że Hicks odnosi się w nim do zajścia u Lettermana.