Rzeź i inne…
cylinder | sztuka
Wojny, kataklizmy oraz surrealistyczne epidemie nawiedzają malarstwo Andrew Schoultza. Przeżyją tylko mądre słonie.
Wieloryb, który się zgubił
microprofessor | video
W styczniu 2006 roku w Tamizie pojawił się wieloryb. Stał się kilkudniową atrakcją ale niestety nie przetrwał i umarł. Kilkuminotowy film przedstawia historie pojawienia się wieloryba, próbę ratowania i wyjaśnia, dlaczego ten ssak nie przetrwał pobytu w rzece.
Last Of The White Niggers
kormak | dźwięki, ikona, literatura
Lester Bangs – największy krytyk rockowy, jakiego widziała Ameryka. Jego największą inspiracją literacką byli bitnicy i Burroughs, a jego styl pisarski porównywano do Huntera S. Thompsona. Słynął z konfrontacyjnego podejścia do zespołów, wywiady lubił zaczynać od najbardziej obrażającego artystę pytania, jakie mógł wymyśleć.
By profession, I am categorized as a rock critic. I’ll accept that, especially since the whole notion that someone has a ‘career’ instead of just doing whatever you feel like doing at any given time has always amused me when it didn’t make me wanna vomit. O.K., I’m a rock critic. I also write and record music. I write poetry, fiction, straight journalism, unstraight journalism, beatnik drivel, mortifying love letters, death threats to white jazz critics signed ‘The Mau Maus of East Harlem,’ and once a year my own obituary (latest entry: ‘He was promising…’). The point is that I have no idea what kind of a writer I am, except that I do know that I’m good and lots of people read whatever it is I do, and I like it that way.
Na tej stronie znajdziecie wspomnienie o Bangsie, ostatni wywiad z nim oraz jego niepublikowany esej o Brianie Eno.
P.S. W filmie “U progu sławy” (”Almost Famous”) zagrał go Philip Seymour Hoffman. Wielki film, wielka rola.
W Japonii to podobno…
Rozbudowana wersja znanej i u nas zagadki z kozą, wilkiem i sałatą.
Komizm diagramu
Indexed mogłoby zostać nigdy nieopublikowaną, komiksową meta-serią na temat biurowych diagramów ze świata Dilberta.
Round one! Fight!
O
cylinder | sztuka
Spektakularny minimalizm z dalekiego wschodu. Sam Chen.
33
cylinder | illuminati, kult
3 to liczba doskonała. 3+3, czyli 6 to doskonała harmonia i skończone dzieło. Odwrócone 33 odczytać możemy jako inicjały MM… inicjały Myszki Mikki. Klub 33 to sekretna atrakcja Disneylandu, którą (jako rzecze Wikipedia) ujrzeć można na chwilę przed końcem trasy Piratów Z Karaibów. Zaprojektowany przez samego Walta Disneya stanowi zamkniętą przed publiką enklawę dla elity, gdzie spokojnie mogą spędzać czas prezydentowie, biznesmeni czy aktorzy. Ciężko tak naprawdę powiedzieć czemu ów klub miał służyć i jak miało wyglądać skończone dzieło, jako że sam Disney zmarł na 5 miesięcy przed jego otwarciem, realizując w nim tylko część ze swoich pokręconych pomysłów (jak np. zagadujący gości sęp). Dziś stanowi raczej snobistyczną atrakcję dla znudzonych i zamożnych. Jednak z łatwością możemy zanurzyć się w spiskowej teorii dziejów i wyobrazić sobie, jakie PRAWDZIWE machinacje planował jeden z największych geniuszy XX wieku.
Święta Krowa
Joshua Davis, święta krowa grafiki komputerowej, i jego najnowsza praca nosząca tytuł The Brotherhoods Sacred Rose Windows. Nie sposób odmówić Davisowi ani charyzmy, ani talentu, niestety z pracy na pracę coraz bardziej oczywistym staje się fakt, iż rozpaczliwie pragnie on zaistnieć przede wszystkim jako artysta, dopiero później jako designer. Proste i błyskotliwe pomysły zatapia pod masą naiwnych wyobrażeń i pretensjonalnych morałów, mających prawdopodobnie nadać powagi jego dziełom. Stawianie się na podium razem z Jacksonem Pollockiem by usprawiedliwić kilka podświetlonych kalejdoskopów, to dla mnie za dużo. Niemniej jednak warto obejrzeć, bo poziom wciąż wysoki.
Hail to the Old Spice, baby!
’cause you need it.
...