Last Of The White Niggers
kormak | dźwięki, ikona, literatura
Lester Bangs – największy krytyk rockowy, jakiego widziała Ameryka. Jego największą inspiracją literacką byli bitnicy i Burroughs, a jego styl pisarski porównywano do Huntera S. Thompsona. Słynął z konfrontacyjnego podejścia do zespołów, wywiady lubił zaczynać od najbardziej obrażającego artystę pytania, jakie mógł wymyśleć.
By profession, I am categorized as a rock critic. I’ll accept that, especially since the whole notion that someone has a ‘career’ instead of just doing whatever you feel like doing at any given time has always amused me when it didn’t make me wanna vomit. O.K., I’m a rock critic. I also write and record music. I write poetry, fiction, straight journalism, unstraight journalism, beatnik drivel, mortifying love letters, death threats to white jazz critics signed ‘The Mau Maus of East Harlem,’ and once a year my own obituary (latest entry: ‘He was promising…’). The point is that I have no idea what kind of a writer I am, except that I do know that I’m good and lots of people read whatever it is I do, and I like it that way.
Na tej stronie znajdziecie wspomnienie o Bangsie, ostatni wywiad z nim oraz jego niepublikowany esej o Brianie Eno.
P.S. W filmie “U progu sławy” (”Almost Famous”) zagrał go Philip Seymour Hoffman. Wielki film, wielka rola.
...