Selleck Waterfall Sandwich
kormak | bialy humor, meme
Temat mówi wszystko. Kolekcja starannie dobranych, gustownych fotomontaży.
Re/draw
kormak | blog, grafika, komiks
Covered to blog, na którym rysownicy nadsyłają swoje przeróbki komiksowych okładek. Od wiernych kopii aż po bardziej odjechane mutacje, zawsze jednak z respektem i miłością do oryginałów.
With death and dread and paranoia
mazgai | literatura
W kwietniu ma się ukazać polskie tłumaczenie “Against the Day” – szkoda, że po raz kolejny jest inny tłumacz niż poprzednio. I zapewne będzie to dobrze wykonana robota, ale marzy mi się taka osoba, która zajmie się przekładaniem Pynchona na polski przez całe swoje życie.
Tymczasem w wielkim świecie nowa książka DeLillo. Przy okazji – myślę od początku zimy o “Generation A” Couplanda, bardziej z obawy. Głupie, bo jak mogę mieć obawy o autora książki o McLuhanie! Zaskoczenie oczywiste, chociaż z drugiej strony, jaki inny pisarz mógłby się tego podjąć?
“I’ve never regretted stopping when I did”
Bill Watterson, twórca komiksu “Calvin & Hobbes” miał czelność, by w 1995 roku, u szczytu sławy, zaprzestać rysowania. Dbając o swoją prywatność, przez 20 lat nie udzielał wywiadów. Aż do dzisiaj. Wypowiedzi krótkie, ale dające do myślenia i budzące szacunek dystansem do swojej twórczości. Szacunek tym większy, że Watterson nigdy nie pozwolił, aby jego komiks stał się machiną napędzającą sprzedaż gadżetów. Nic dziwnego, że ludzie nadal tęsknią.
We Are Only Riders
Szkoda, żeby taki album przeszedł niezauważony wśród premier bardziej glamour wydawnictw początku 2010 r. “We Are Only Riders” to hołd złożony Jeffreyowi Lee Pierce’owi, przedwcześnie zmarłemu liderowi amerykańskiej grupy The Gun Club. Trzy odnalezione szkice jego piosenek na warsztat wzięli jego przyjaciele oraz muzycy, którzy przyznają się do inspiracji twórczością Pierce’a. Line-up rewelacyjny wręcz, poczynając od Nicka Cave’a (i innych członków Bad Seeds), Lydii Lunch i Marka Lanegana (Screaming Trees, QOTSA, Soulsavers, Gutter Twins), a kończąc na Davidzie E. Edwardsie (16 Horsepower, Woven Hand), Crippled Black Phoenix i Debbie Harry (Blondie).
Somehow you don’t seem like a Bob to me. Is it okay if I call you Robert?
mazgai | dźwięki, fotografia, ikona, literatura, sztuka
Historia Patti Smith i Roberta Mapplethorpe’a, która w końcu została spisana. Zajrzycie do środka i zakochajcie się w pierwszych wersach. Na dodatek – artykuł z Guardiana.
Złoty pazur…
barelli | blog, design, filmoteka, fur, moda, publikacje
… na otarcie (słonych, prawdziwych) łez. (kormak, z dedykacją)
btw. jest też coś za darmo , jak to czytanie, lecz w horyzoncie skate… (dla niecierpliwych w kartkowaniu: ‘Goes the silencer upon the cold nozzles of the four-four caliber…’)
Dickiangnosticism
kormak | illuminati, kosmos, kult, literatura
Philipa K. Dicka nigdy nam dosyć – tym razem warto zajrzeć na polską fanowską stronę, która zajmuje się wyłącznie gnostyckimi wątkami w twóczości pisarza. Miłe to zaskoczenie. Co prawda nie ma tam jeszcze zbyt wiele, ale oby to się zmieniło. Chuchajmy, dmuchajmy, zaglądajmy, zachęcajmy autora.
Tuper Tario Tros
Odwieczne pytanie “Jak wyglądałoby połączenie Tetrisa z Super Mario Bros?” wreszcie znalazło odpowiedź. Na stronie nieocenionych geniuszy z Newgrounds można znaleźć naprawdę działającą, wciągającą, nie taką łatwą grę.
Blame Jay. Blame Conan.
mazgai | bialy humor, czarny humor, dźwięki, ikona, kult, walka
Po siedmiu miesiącach powstał problem. I długi wpis na wiki. Porozumienie osiągnięte, a mnie ciągle męczy myśl, że nasza tv jest jakaś taka upośledzona. Brak postaci to nie jedyny problem (Did he say ‘performer’?), gdyż bardziej męczący jest brak pewnego rozbudowanego pola, gdzie zamieszkałyby takie postacie.
A tak w sumie to chciałam polecić Wildbirds & Peacedrums, Szwedki i Szweda, którzy zdają się być czymś więcej niż pierwsza 10. na Pitchforku 2009 (Girls?! Girls?! ok. Pitchfork zawsze był grzeszny, ale Girls?!). Polecam przede wszystkim występy w altanie w miejskim parku (?).